Udostępnij

Tym artykułem chciałbym zapoczątkować cykl publikacji poświęconych badaniom. Głównie to badania prowadzone przez studentów kół naukowych jednak są one prowadzone pod okiem opiekunów naukowych, a większość z nich jest istotna statystycznie. Dodatkowo można dowiedzieć się wielu ciekawych informacji z naszej branży. Zapraszam zatem na pierwsze z nich:

 

Wykorzystanie termowizji w ocenie wpływu masażu klasycznego na wybrane parametry fizjologiczne kończyn górnych.

Tym artykułem chciałbym zapoczątkować cykl publikacji poświęconych badaniom. Głównie to badania prowadzone przez studentów kół naukowych jednak są one prowadzone pod okiem opiekunów naukowych, a większość z nich jest istotna statystycznie. Dodatkowo można dowiedzieć się wielu ciekawych informacji z naszej branży. Zapraszam zatem na pierwsze z nich:

 

Wykorzystanie termowizji w ocenie wpływu masażu klasycznego na wybrane parametry fizjologiczne kończyn górnych.

Autorzy: Nina Urbańska, Natalia Mrozek, Karolina Piejko, Małgorzata Janicka

Celem pracy była próba określenia zależności pomiędzy temperaturą powierzchni mięśni przedramienia i ręki a generowaną przez nie siłą i zakresem ruchu w stawach nadgarstkowych.

Materiał i metody: w badaniu wzięło udział 35 kobiet w wieku 19-24 lata. Do obrazowania termograficznego wykorzystano kamerę Flir A325. Wykonano pomiary siły ręki dynamometrem analogowym oraz ruchomości w stawach nadgarstkowych za pomocą goniometru. Wszystkie testy i pomiary wykonano dwukrotnie – przed oraz bezpośrednio po masażu ręki i przedramienia (lewej kończyny). Zastosowano klasyczny masaż sportowy o charakterze pobudzającym, przed wysiłkowym. Posłużono się następującymi narzędziami statystycznymi: średnią arytmetyczną wraz z odchyleniem standardowym oraz testem kolejności par Wilcoxona. Minimalny poziom istotności ustalono dla p<0,05.

Wyniki: pod wpływem masażu temperatura masowanych mięśni przedramienia (lewej strony), uległa znacznemu podwyższeniu (p<0,05). Uzyskano również efekt ipsilateralny – wzrosłą temperatura  (nie masowanych) mięśni trójgłowych ramienia lewej kończyny (p<0,01) oraz efekt kontrlateralny – wzrosła  temperatura mięśni trójgłowych ramienia prawej kończyny (p<0,05). Wielkość siły ręki mierzona dynamometrem nie uległa istotnej zmianie. Zaobserwowano natomiast istotne zwiększenie ruchomości w stawie nadgarstkowych obu kończyn (zgięcie, wyprost) – p<0,05.

Wnioski: Masaż klasyczny choć oddziałuje na temperaturę mięśni nie jest wystarczającym środkiem przygotowującym do wysiłku fizycznego. Uzyskane wyniki stanowią podstawę do kontynuowania badań z udziałem liczniejszej grupy badanej.

 

Wpływ terapii uciskowej punktów spustowych mięśnia skrzydłowego bocznego na napięcie mięśni żwaczy

Autorzy: Magda Kosmala, Natalia Sławek, Karol Sawicki

Wstęp: problemy zaburzeń w stawach skroniowo-żuchwowych dotyczą około 70-80% populacji. Dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego prowadzi do bólów twarzoczaszki, ograniczeń funkcjonalnych i niepełnosprawności. Może być ona następstwem zmian degeneracyjnych stawów, podwichnięć krążka stawowego, ale i nadmiernego napięcia mięśni układu ruchu narządu żucia.

Cel pracy: ocena wpływu terapii punktów spustowych mięśnia skrzydłowego bocznego na aktywność bioelektryczną mięśni żwaczy.

Materiał i metoda: grupę stanowiło 60 osób w wieku 18-26 lat, u których przeprowadzono pomiar spoczynkowy napięcie obu mięśni żwaczy. Następnie zastosowano terapię uciskową punktów spustowych najpierw na lewym, a następnie na prawym mięśniu skrzydłowym bocznym. 10 min. po przeprowadzonej terapii wykonywano ponowny pomiar napięcie spoczynkowego obu mięśni żwaczy. Badanie zostało przeprowadzone metodą eksperymentalną przy użyciu dwukanałowego sEMG NeuroTrac MyoPlus 2. Dane poddano analizie w programie Statistica 10.

Wyniki: przed terapią średnie spoczynkowe napięcie prawego mięśnia żwacza wynosiło 11,45 µV, a lewego mięśnia żwacza średnio 6,88 µV. Pomiar 10 min. po terapii wykazał następujące wyniki: dla prawego mięśnia żwacza średnia 9,75 µV, a dla lewego 6,02 µV. Zmiany średnich wartości zarówno dla prawego i lewego m. żwacza były istotne statystycznie.

Wnioski: wykazano zależność aktywności mięśni żwaczy od napięcia mięśni skrzydłowych bocznych. Powyższa terapia może być stosowana u osób o wzmożonym napięciu mięśni żwaczy lub u osób uskarżających się na problemy ze stawami skroniowo-żuchwowymi.

Podobne tematy:

Z teki badacza cz.2 – Masaż leczniczy w zaburzeniach laktacji


Udostępnij

Komentarze

komentarze