Witamy Państwa w sekcji SM skupiającej obszerny zakres wiedzy na temat technik manualnych.

A B C D E F G H
K L M N P R S T Z

A

  • ADHAESIO

    Zrost łacznotkankowy przylegajacych ruchomych powierzchni.

  • Artretyzm

    Artretyzm (łac. arthritis, dna moczanowa, skaza moczanowa): przewlekła choroba wywołana zaburzeniami przemiany materii, charakteryzująca się odkładaniem w stawach głównie kwasu moczowego i jego soli, co powoduje stany zapalne, ból, utratę elastyczności i ruchomości stawów, czasami uszkodzenie ich powierzchni. Najczęściej zaatakowane zostają te stawy, które narażone są z powodu niewłaściwej postawy oraz dużej nadwagi (stawy biodrowe, kolanowe, łokciowe). W przypadku podagry, która jest rodzajem artretyzmu, najczęściej i najgwałtowniej zostają zaatakowane stawy stóp, rzadziej stawy rąk, dochodzi do gromadzenia się złogów moczanu sodu w chrząstce stawowej i błonie maziowej. Następuje uszkodzenie powierzchni stawowych, zgrubienie torebki stawowej, okolicy okołostawowej i powstają tzw. guzki dnawe.

    W chorobie wyróżnia się postać ostrą i przewlekłą: w okresie ostrym zaleca się stosowanie zimnych okładów na okolice stawów lub krioterapię, a w okresie przewlekłym można przeprowadzać masaż klasyczny całkowity w celu usprawnienia krążenia sercowo-naczyniowego, poprawienia czynności układu moczowego oraz płuc, likwidowania złogów stawowych kończyn dolnych i górnych. Należy stosować techniki rozluźniające, głównie głaskanie i rozcieranie, dostosowując siłę masażu do indywidualnych odczuć pacjenta (zbyt silne masowanie może wywołać ostrą postać choroby). Masaż segmentarny jest wskazany w chorobach układu moczowego, serca i naczyń obwodowych. Dobre rezultaty uzyskuje się, stosując masaż stref refleksyjnych na stopach; należy masować receptory układu moczowego (nerki, przewód i pęcherz moczowy), narządów przemiany materii (żołądek, dwunastnica, trzustka, wątroba, jelita), układu limfatycznego (przewód piersiowy limfatyczny, węzły chłonne I i II oraz pachwinowe), a także receptory poszczególnych stawów. Zastosowanie aromaterapii wpływa na uśmierzenie bólu, ułatwia organizmowi pozbywanie się toksyn, poprawia krążenie miejscowe. Olejki o działaniu odtruwającym (jałowcowy, cyprysowy, koperkowy) można wykorzystać podczas masażu lub dodać do kąpieli, olejki działające przeciwbólowo (lawendowy, rumiankowy, rozmarynowy) stosuje się do masażu chorych stawów albo jako kompresy miejscowe oraz do kąpieli. W celu poprawienia krążenia miejscowego stosuje się podczas masażu olejki: majerankowy, imbirowy i z czarnego pieprzu. Należy pamiętać, że po każdorazowym zastosowaniu masażu wskazane jest przeprowadzenie ćwiczeń poszczególnych stawów, dostosowanych do aktualnych możliwości pacjenta. Delikatne ćwiczenia dają bardzo dobre efekty.

    źródło: www.leksykonmasazu.pl

  • Axonotmesis

    Axonotmesis to całkowite przerwanie włókien osiowych przy zachowaniu osłonek. Objawy kliniczne: pełny obraz porażenia obwodowego z zanikiem mięśni  i odczynem zwyrodnienia, możliwy powrót do stanu prawidłowego po dłuższym okresie leczenia. Regenaracja rozpoczyna sie w ok. 50 dni od uszkodzenia.

B

  • Brandt Thure

    (1809-1895); twórca masażu ginekologicznego, nie był lekarzem tylko majorem armii szwedzkiej, w latach 1842-1843 ukończył Centralny In­stytut Gimnastyczny w Sztokholmie, gdzie kształ­cił się pod kierunkiem prof. Branting’a i Georgii. Poznał anatomię, fizjologię oraz zastosowanie ręko­czynów mechanicznych do leczenia różnych schorzeń, czyli gimnastykę lekarską – szwedzką wg Ling’a.

    W 1847 roku wyleczył za pomocą masażu żołnierza, któremu wypadała odbytnica. W tym też roku, będąc rehabilitantem lekarskim w zakładzie hydroterapeutycznym dr Lagberga, obser­wował chore kobiety na histerję i zaburzenia nerwowe na tle schorzeń ma­cicy. Doszedł do wniosku, że jeżeli te schorzenia zależą od nieprawidłowego stanu macicy, to być może, dadzą się wyleczyć za pomocą rękoczynów mecha­nicznych. Poznawszy anatomię narządów mied­nicy, zdecydował się zasto­sować specjalne rękoczyny przy opadaniu i wypadaniu macicy. W 1861 roku wyleczył w ciągu 2 tygodni kobietę, która od lat 27 cierpiała na opadanie, a od lat 3 na wypadanie macicy. Wkrótce wyleczył kolejne dwa przypadki wypadania macicy. W tych wszystkich przypadkach nie zanotowano powrotów choroby i w związku z tym do Brandt’a zaczęło zgłaszać coraz więcej chorych kobiet. Zachęcony przez prof. Hartelius’a, poznał dokładnie badanie ginekologiczne dwu­ręczne (przez pochwę i powłoki brzuszne, przez odbytnicę i powło­ki brzuszne, przez pochwę, odbytnicę i powłoki brzuszne). Od 1865 roku prowadził badania, doświadczenia i leczenie z zastosowaniem nowych rękoczynów we wszystkich schorzeniach kobiecych. W ten sposób powstał cały system leczenia pod nazwą metody Brandt’a, która stanowi połączenie szwedzkiej gimnastyki lekarskiej i rękoczynów specjalnych Brandt’a, tworząc masaż gi­nekologiczny.

    Źródło:

    • Leszek Magiera „Historia masażu w zarysie” 2007
    • Leszek magiera „Leksykon masażu i terminów komplementarnych” 2008
    • www.leksykonmasazu.pl 2012
  • Bukowski Stefan

    Bukowski Stefan (ur. 11 września 1932 w Krakowie, zm. 15 czerwca 2009 w Białymstoku) - doktor nauk humanistycznych,  specjalista masażu i akupresury, mistrz i nauczyciel Reiki, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Autor licznych książek z dziedziny masażu, medycyny naturalnej i ezoteryki, jak: Świadomy dotyk, czyli terapie manualne (masaż), Energoterapia reiki, Prawda i fałsz o Reiki, Reiki narzędzie mocy mistrza, Terapia przez dotyk i W szczelinach czasu. Autor dwóch tomików wierszy ezoterycznych i kilku tek ekslibrisów, uczestnik licznych konkursów i wystaw miniaturowej formy graficznej. 

    Źródło: www.leksykonmasazu.pl

C

  • Calvert Robert Noah

    Robert Noach Calvert

    Calvert Robert Noah  (ur. 04 września 1946 w San Francisco – zm. 19 kwietnia 2006 na Hawajach); amerykański człowiek masażu, absolwent University of Idaho (1976) z tytułem licencjata z  interdyscyplinarnych kierunków (filozofii, psychologii i nauk politycznych).
    Po ukończeniu studiów całkowicie poświęcił się swojej pasji do kolarstwa, wybierając się na siedmiotygodniową przejażdżkę po Europie. Był w reprezentacji USA w sekcji kolarstwa szosowego i po powrocie z Europy rozpoczął intensywne treningi, przygotowując się do Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku.
    W 1979 roku poznał położną, która zachęciła go do wzięcia udziału w Terapii Biegunowej (Alive Polarity Program) na Orcas Island w stanie Waszyngton gdzie następnie rozpoczął naukę Terapii Polarity z Pierrem Panetier, który był następcą założyciela tej terapii przez dr  Randolpha Stone`a. Następnie uczęszczał do East West College w Portland w stanie Oregon i po jej ukończeniu stał się certyfikowanym nauczycielem Terapii Polarity.
    Ze względów politycznych Stany Zjednoczone wraz z innymi krajami zbojkotowały Olimpiadę w Moskwie. Noah postanowił zrezygnować ze sportu i całkowicie poświęcił się masażowi.
    W 1980 roku przeniósł się do Spokane w stanie Waszyngton i otworzył gabinet masażu (Bodyworks Massage Therapy Clinic), a w 1983 roku otworzył tam Szkołę Masażu (Bodyworks School of Muscle Therapy), która w 1984 roku spaliła się i Noah przeprowadził się na Hawaje.
    Na Hawajach wraz z żoną Judi rozpoczęli prace związane z wydaniem pierwszego w USA komercyjnego czasopisma Massage Magazine całkowicie poświęconemu masażowi. Pierwszy numer ukazał się na przełomie listopada i grudnia 1985 roku. Noah przez 12 lat był jego wydawcą i redaktorem.

    Źródło:

    • Leszek Magiera „Historia masażu w zarysie” 2007
    • Leszek magiera „Leksykon masażu i terminów komplementarnych” 2008
    • www.leksykonmasazu.pl 2012
  • Contusio - stłuczenie

    Contusio - stłuczenie

    Powstaja w wyniku upadku, uderzenia.
    Objawy:
    -ból tkanek miekkich,
    -krwiaki,
    -zwiększenie ucieplenia,
    -obrzęki
    Usprawnianie:
    -w pierwszym okresie zimne okłady, krioterapia (obkurczenie naczyń krwionośnyuch, zmniejszenie krwiaka, działanie przeciwbólowe i zmniejszenie obrzęku)
    -ćwiczenia synergistyczne,
    -ćwiczenia izometryczne
    -ćwiczenia czynne do granicy bólu.
    -po pewnym czasie resorbcja krwiaka następuje po zabiegach ciepłoleczniczych.

D

  • Distorsio - skręcenie

    Distorsio - skręcenie

    Dochodzi do przekroczenia fizjologicznego zakresu ruchu, chwilowe przemieszczenie się powierzchni stawowych względem siebie i samoistne ich nastawienie w momencie urazu.
    Uszkadzenie torebki stawowa i więzadeł.


    Skala skręcen
    1 stopień – naciągnięcie wiezadeł i torebki stawowej
    2 stopień – rozwłóknienie
    3 stopień – rozerwanie
    4 stopień – rozerwanie połączone z oderwaniem kawałka kostnego (złamanie awulsyjne – więzadła odrywaja sie w miejscu przyczepu)


    Objawy:
    -przymusowe ustawienie stawu,
    -ból
    -obrzęk,
    -krwiak,
    -bolesność przy ruchach czynnych

  • Dougans Inge

    Inge DougansInge Dougans - duńska terapeutka, w 1981 roku ukończyła szkołę refleksologii w Danii, uzyskując dyplom refleksologa, po czym w październiku wyemigrowała do Republiki Południowej Afryki i otworzyła tam prywatną klinikę refleksoterapii. W 1983 roku rozpoczęła szkolenia z refleksologii i teorii medycyny chińskiej ze szczególnym uwzględnieniem teorii meridianów i Pięciu Elementów. Na bazie zdobytego doświadczenia założyła Międzynarodową Szkołę Refleksologii i Terapii Meridianów w Johanesburgu (The International School of Reflexology and Meridian Therapy).

    Refleksologia wg koncepcji Dougans wykorzystuje strefy refleksyjne na stopach i punkty meridianowe w celu pobudzenia procesów samoleczenia organizmu i powrotu jego do zdrowia. Autorka licznych książek z zakresu refleksologii, np. pt. „Refleksologia – 5 elementów i 12 meridianów”, „The Complete Illustrated Guide to Reflexology”, “The Big Little Book of Reflexology”, światowej sławy wykładowca, w 1991 roku była honorowym prelegentem II Kongresu Międzynarodowej Rady Refleksologów w Virginia Beach (USA), a w 1993 roku prowadziła wykład na jubileuszowej uroczystości 10-lecia Holenderskiego Towarzystwa Refleksologii. Wygłaszała wykłady w Towarzystwie Refleksologii Wielkiej Brytanii, oraz na III Światowym Kongresie Akupunktury i Medycyny Naturalnej w Kanadzie, a w 1994 roku wystąpiła na Narodowym Kongresie Refleksologów w Australii i w Nowej Zelandii. W 2000 roku prowadziła wykłady na IV Europejskiej Konferencji Refleksologii w Danii.

    Źródło:

    • Leszek Magiera „Historia masażu w zarysie” 2007
    • Leszek magiera „Leksykon masażu i terminów komplementarnych” 2008
    • www.leksykonmasazu.pl 2012
  • Drenaż limfatyczny

    Drenaż limfatyczny – manualny drenaż limfatyczny został zapoczątkowany przez belgijskiego profesora chirurgii Alexandra von Winiwartera pod koniec XIX w. Zajmował się on leczeniem spuchniętych kończyn. Wówczas stosował on ciężkie naciski jako terapie kompresyjną połączoną z elewacja kończyn. Oczywiście technika ta została udoskonalona, a dokładniej w latach 30 XX w. przez doktora Emila Voddera. Jako, że Vodder był masażystą a nie lekarzem medycyny nie doceniano jego osiągnięć. Dopiero w 1967 r niemiecki lekarz Johaness Asdonk przedstawił medyczne aspekty drenażu udokumentowane badaniami. Drenaż limfatyczny to technika mająca na celu usprawnienie przepływu limfy poprzez techniki uciskania, przepychania, wyciskania, tłoczenia. Celem tej formy jest likwidacja obrzęków, zapalnych, chłonnych, zastoinowych oraz usuwanie zbędnych produktów materii z organizmu.

  • Drobner Zdzisław

    Zdzisław DrobnerDrobner Zdzisław (ur. 1945), specjalista masażu chińskiego, akupunktury i terapii manualnej (chiropraktyk, osteopata). Posiada tytuł zawodowy i uprawnienia mistrza chiropraktyki (Master of Chiropractic), nadane mu przez Institut für Chiropraktik und Osteopathieforschung w Kolonii, członek Niemieckiego Związku Chiropraktyków (BDC). Ukończył kursy akupunktury - u prof. J.Bischko, masażu chińskiego – u prof. A.Ch.Menga, prof. Zhang Qiu Cai i doc. Wang Wei, aurikuloterapii – u dra H.Kropeja. Twórca autorskiego systemu miękkiej terapii manualnej kręgosłupa, opartego na wybranych elementach masażu klasycznego i chińskiego, ortobionomii, terapii czaszkowo-krzyżowej oraz technik osteopatycznych. Autor książek pt. Zdrowotny masaż chiński, Cztery proste masaże, Wprowadzenie do terapii czaszkowo-krzyżowej, współautor książki pt. Samoleczenie.
    Źródło:
    www.leksykonmasazu.pl

  • Dr Ida P. Rolf

    Dr Ida P. Rolf. Urodziła się w 1896 Nowym Jorku, dorastała na Bronxie. W roku 1916 ukończyła Bernard College. W 1920 uzyskała tytuł doktorski w dziedzinie biochemii na Columbia University College of Physicians and Surgeons.

    Przez następnych 12 lat pracowała dla Rockefeller Institute for Medical Reserch w departamentach: chemioterapii i chemii organicznej, uzyskując pozycję Associate Professor. Było to niemałe osiągnięcie dla kobiety w tamtych czasach. W 1927  rozpoczęła studia fizyki atomowej i matematyki na Swiss Technical University w Zurichu i medycyny homeopatyczną w Genewie.

    W czasie kolejnej dekady poszukiwała odpowiedzi na problemy zdrowotne swoje i swoich bliskich. Nie godząc się z ograniczeniami medycyny tamtych czasów Dr Rolf interesowała się różnymi podejściami do zdrowia i człowieka, m.in. osteopatią, chiropraktyką oraz jogą, Techniką Alexandra i pracami Afreda H.S. Kobrzyskiego.

    Bazując na swojej wiedzy i wykształceniu odkryła, że może uzyskać niepowtarzalne zmiany w postawie ciała i jego strukturze poprzez pracę z układem mięśniowo-powięziowym. Nazwa metody ewoluowała od Postural Relase, poprzez Postural Integration, aby zyskać popularność jako Structural Integration - Integracja Strukturalna - będąca systemem manipulacji tkanek miękkich i edukacji ruchowej, mającym na celu lepszą organizację struktury ciała ludzkiego w polu grawitacyjnym. Pacjenci i studenci nazwali tą metodę Rolfing® (od jej nazwiska). Nazwa ta, kiedyś jednoznaczna z Integracją Strukturalną jest obecnie znakiem firmowym The Rolf Institute® of Structural Integration (RISI), szkoły założonej przez Dr Rolf w 1971 roku, powstałej z pierwszej organizacji skupiającej studentów i terapeutów tej metody - The Guild for Structural Integration (założony 1967, odtworzony 1989). Instytut według założenia Dr Rolf miał pełnić trojaką funkcję: kształcić terapeutów, edukować opinię publiczną i prowadzić prace badawcze.

    Celem Dr Rolf było rozpropagowanie Integracji Strukturalnej, dlatego podróżowała po świecie ucząc tej metody. Chciała przekazać owoce swojej pracy przyszłym generacjom. Poświęciła resztę swojego życia na rozwijanie i nauczanie tej metody.

    Do Swojej śmierci w 1979 roku, Ida Rolf aktywnie uczestniczyła w pracach Instytutu, kierując jego organizacją, planując projekty badawcze, pisząc, publikując i wykładając teorię Integracji Strukturalnej połączoną z praktycznymi pokazami metody.

    W 1977 wydała ”Rolfing: The Integration of Human Structures„ (wydawnictwo Harper and Row).

    W chwili obecnej istnieje 17 szkół akredytowanych przez The International Association of Structural Integrators®. Ocenia się że obecnie na świecie jest około 4000 terapeutów tej metody.

E

F

  • FitzGerald William H

    FitzGerald William H. (1872-1942); amerykański lekarz, specjalista laryngologii, w 1895 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Vermont, a praktykę z laryngologii odbywał w Wiedniu w Vienna Hospital i Londynie w Central London Nose and Throat Hospital, gdzie zapoznał się z treściami książki Zone Therapy dr Bresslera i prawdopodobnie z jego badaniami w Vienna Hospital, jak również prawdopodobnie zapoznał się z metodami i wynikami tych metod dr Braun’a i dr. Laker’a, oraz rosyjskich uczonych tamtych czasów, a przebywając w Londynie z badaniami Head’a.
    Po powrocie do USA prawdopodobnie zapoznał się z badaniami amerykańskich laryngologów, którzy uzyskali doskonałe wyniki po stosowaniu drgawkowego masażu błon śluzowych; dr Garcy i dr Hougthon używali do masażu fonografu, dr Wilson - telefonu, dr Lautenbach korzystał z tzw. phonopneumomassage, zaś dr Bissel używał aparatu własnego pomysłu.
    Jako młody laryngolog posiadając ogromną wiedzę, którą zdobył w Europie prowadził badania wraz z dr Bowers’em i dr George Starr White`m, w szpitalach Boston City Hospital i St Francis Hospital w Connecticut. Uciskali sondą krawędź śluzówkowo-skórną nosa, czego efektem było znieczulenie tej okolicy, jak po zastosowaniu roztworu kokainy. Kolejne badania potwierdziły, że energiczne uciskanie punktów w nosie, w gardle, w jamie ustnej i na bocznych stronach języka znieczulało określone wrażliwe miejsca, usuwając ból i jego przyczynę. Podobne objawy występowały po uciskaniu stóp, rąk czy stawów. Po zlokalizowaniu wszystkich punktów na ciele człowieka i po skojarzeniu ich ze sobą otrzymał mapę 10 pionowych stref ciał, odkrywając tym sposobem na nowo refleksoterapię. Naukę swoją nazwał terapią strefową, którą opisał w książce pt. Zone Therapy, wydaną w 1917 roku.


    Źródło:

    • Leszek Magiera „Historia masażu w zarysie” 2007
    • Leszek magiera „Leksykon masażu i terminów komplementarnych” 2008
    • www.leksykonmasazu.pl 2012
  • Fractura - złamanie

    Fractura - złamanie
    Przerwanie ciagłości tkanki kostnej na całym przekroju lub częściowe przerwanie.


    Podział złamań:


    1.Podział uwzgledniajacy mechanizm :
    -bezpośrednie – siła działająca na kość – poprzeczne, klinowate, zmiażdżenia, wieloodłamowe
    -pośrednie – siła oddziałuje przez inna kość, staw, mięśnie – z przeciążenia, zgięcia, skręcenia, zgniecenia


    2.Podział ze względu na szczeline :
    -podłużne
    -poprzeczne
    -kątowe
    -skośne

    3.Podział ze względu na długość :
    -kątowe
    -obrotowe


    4.Podział ze względu na umiejscowienie – nasady, trzony, pow.stawowe
    5.Podział uwzgledniajacy obecność powikłań :
    -bez powikłan
    -z powikłaniami :
    * pierwotne – uszkodzenie nerwów, naczyń, narządów wew., tkanek miękkich
    * wtórne – opóźniony zrost, pseudoartrosis, jałowe martwice, przykurcz (conatractura),
    przykurcz Volkmana, ischemika Volkmana, zespół Suddecka, porażenia, odleżyny, osłabienie
    siły mieśniowej.
    Objawy:
    -ból
    -zniekształcenie osi kończyny ze skróceniem lub wydłużeniem
    -patologiczna ruchomość
    -zniesienie czynności uszkodzonego odcinka
    -ograniczenie ruchomości w stawach sąsiednich
    Leczenie :
    -zachowawcze: nastawienie, unieruchomienie, usprawnianie
    -operacyjne - złamania otwarte, powikłane z uszkodzenia nerwów, naczyń, złamania wielomiejscowe
    -zespolenie (śruby, gwoździe, płyty, druty, gips)
    -osteosynteza stabilna:
    *wewnętrzna – może przebiegać z rozwierceniem lub bezodwiercenia jamy szpikowej,
    korzysta sie ze śrub, wkrętów, płyt DHS, gwożdzi, drutów Kruchnera, prętów Endera)
    *zewnętrzna - śruby przymocowane do stawu i na zewnątrz
    -chwilowe naciski osiowe – wzmagaja osteosynteze
     

G

  • Galen

    (Claudius Galenus z Pergamonu, 130-200 n.e.); rzymski lekarz greckiego pochodzenia, wybitny anatom, utalentowany badacz i pisarz, jeden z najznakomitszych starożytnych lekarzy, wyznawca metod Hipokratesa; wywarł olbrzymi wpływ na rozwój nauk medycznych w średniowieczu i odrodzeniu. Na początku swojej praktyki leczył gladiatorów, zyskując popularność dzięki osiągnięciom w leczeniu otwartych ran i uszkodzeń ścięgien. Od 161 roku n.e. był lekarzem rzymskich imperatorów: Marka Aureliusza, Lucjusza Werusa i Kommodusa. Jego praca o anatomii obejmuje dokładny opis kości i mięśni oraz towarzyszących im tkanek, takich jak więzadła i ścięgna. W swoim dziele pt. De Sanitate Tuenda (Higiena) dał opis masażu oraz pisał, że przed ćwiczeniami należy zmiękczyć ciało, a nacieranie (frictiones) powinno być różnego rodzaju. Wynalazł również zimny krem, będący podstawą wszystkich używanych obecnie maści oraz kremu nawilżającego Ceroma, składającego się z mieszaniny wosku i oliwy, który stosowano do masażu całego ciała. Na podstawie opisu Hipokratesowego anatripsis Galen opracował opis wskazanych przy tego typu zabiegach ruchu rąk: Pocieranie powinno być różnorodne, powinno zawierać uderzenia i gładzenie, ruchy rąk powinny odbywać się nie tylko z góry na dół i z dołu w górę, ale też ukośnie i poprzecznie... Zrożnicowane uderzenia i gładzące ruchy rąk powinny odbywać się w różnych kierunkach, tak aby każde włókno mięśnia było dotknięte.
    W Higienie w rozdziale zatytułowanym Masaż poranny i wieczorny Galen pisze: Jeśli jest on zupełnie wypoczęty, zbyteczne jest, by go masować albo namaszczać olejkami, chyba że musi on pokonać ekstremalne zimno; wtedy przygotujemy go do tego specjalnym masażem, takim jak tych, którzy zamierzają przystąpić do zimnej kąpieli.... Ale, jeżeli nasza praca ma przynieść efekty, należy z góry zaznaczyć, że po wszystkim musi się on poddać zabiegowi namaszczania olejkami i delikatnemu masażowi. I tak też, jeśli jego skóra jest wyjątkowo sucha, powinien zostać namaszczony olejkami ze słodkim olejem, ponieważ to doskonale nawilża suchą skórę. I powinien być poddany krótkiemu masażowi, ale ani zbyt mocnemu, ani zbyt delikatnemu, ponieważ naszym celem ma być tylko poprawienie trawienia, nie zaś zmiana stanu skóry albo ciała [mięśni] ani usunięcie z jego ciała ekskrementów. Delikatny masaż sprawia, że ciało staje się odprężone i miękkie, zaś mocny masaż sprawia, że skóra jest szorstka.
    Galen w dziele O ochronie zdrowia dużo uwagi poświęca profilaktyce, zalecając środki higieniczne w postaci gimnastyki, pracy fizycznej, odpowiedniej diety oraz masażu i kąpieli. Uważał każdy rodzaj aktywności ruchowej za ćwiczenie fizyczne, które powinno się wykonywać przed jedzeniem, po wcześniejszym natarciu ciała. Zalecał ostrożność w stosowaniu ćwiczeń, pisząc: Aktywność ruchowa człowieka zdrowego wymaga dużo uwagi i ciągłej obserwacji reakcji organizmu. Powinna odbywać się według pewnego przyjętego rytuału: ćwiczyć należało nago w pomieszczeniu dobrze ogrzanym, ćwiczenia poprzedzone były nacieraniem ciała, którego celem było rozpulchnienie członków, co się żywszym zabarwieniem skóry i większą gibkością członków i zdolnością łatwiejszego wykonywania ruchów objawia.
    Galen był zwolennikiem stosowania kąpieli, traktował je jako sposób leczenia i metodę na poprawę stanu zdrowia. Rzymianie uwielbiali korzystać z kąpieli w gorących źródłach, przynosząc ulgę zmęczonym mięśniom i zmysłom. W związku z modą i zapotrzebowaniem na źródlane kąpieliska z czasem je rozbudowywano i przekształcano w łaźnie, sauny i termy. Miejsca te nazywano „aque”, a zabiegi tam wykonywane określano mianem sanus per aquam, czyli leczenie przez wodę.

    Źródło:
    www.leksykonmasazu.pl
     

H

  • Helena Kreowska

    Helena Kreowska
    Mistrz terapii Psychosomatycznej Integracji Ruchem: Masaże i Mentastyka Metoda dr. Miltona Tragera, certyfikowana i prowadząca własny gabinet Masażu Tragera od 1995r. w Kanadzie i USA i od 2011 w Warszawie. Prezes Trager Kanada, organizatorka kursów Metody Tragera w Warszawie, propagatorka zdrowego trybu życia, profilaktyki i terapii ruchem Mentastyka. Masaże Tragera to nie tylko relaks, ale usuwanie traumy emocjonalnej wszelkiego rodzaju, to droga samorozwoju i rozszerzania świadomości, to rewitalizacja i profilaktyka, uelastycznianie i terapia dla stawów i kręgosłupa, to zwiększanie samoakceptacji, to holistyczne i indywidualne, uważne podejście do każdej osoby.

     

    Wywiad z Heleną Kreowską

    Sesja Terapii Tragera u Heleny Kreowskiej

K

  • Kanał Cieśni Nadgarstka - ZCN

    Kanał Cieśni Nadgarstka (ZCN, WIKIPEDIA) - stan chorobowy powstały w wyniku długotrwałego nacisku na nerw pośrodkowy, biegnący w kanale nadgarstka. ZCN jest stosunkowo często występującym schorzeniem związanym z długotrwałym wykonywaniem tych samych czynności. Dotyczy to nie tylko pracy zawodowej ale także czasu wolnego. Słabo nasilone objawy bólowe pojawiają się u większości osób z grup ryzyka - czytaj dalej

L

  • Luxatio - zwichnięcie

    Luxatio - zwichnięcie

    Przekroczenie fizjologicznej ruchomości, przemieszczenie powierzchni stawowych,
    uszkodzenie torebki stawowej, wiezadeł i chrząstki. Częściowa lub całkowita utrata
    stycznosci stawowej
    Objawy:
    -zniekształcenie obrysu stawu,
    -przymusowe ustawienie kończyny,
    -zniesienie ruchów czynnych

    Usprawnianie:
    -ćwiczenia izometryczne,
    -ćwiczenia synergistyczne,
    -ćwiczenia czynne w małym zakresie, utrzymanie siły mięśniowej, zakresu ruchomosci
    Leczenie czynnosciowe:
    -fizykoterapia
    -1 tydz. po urazie ćwiczenia czynne
    -2 tydz. ćwiczenia izometryczne, czynne wolne
    -3 tyg.ćwiczenia oporowe
    Tkanki miekkie – wymagają około 3 tygodni na regeneracje,
    -ćwiczenia bierne rozciągające mięśnie, pobudzenie patologicznej ruchomości
    -ćwiczenia czynne zdrowych odcinków ciała, krążeniowe, przeciwobrzękowe
    Powikłania:
    *wczesne – uszkodzenie tkanek miękkich, powierzchni stawowych, naczyń, nerwów
    *późne – zwichnięcia nawykowe, zespół Suddeca, przykurcze, zesztywnienie stawów, zmiany zwyrodnieniowe

  • Ludzie masażu (19)

    Ludzie masażu

M

  • Masaż chiroplastyczny twarzy

    Masaż chiroplastyczny twarzy – masaż ten został opracowany przez francuskiego masażystę Pascala Coche’a. Jest on masażem modelującym rysy twarzy. Celem masażu jest podobnie jak w masażu Rosenberga poprawa struktury tkanki łącznej, wpływającej na prawidłowe funkcjonowanie procesów metabolicznych komórek skórnych. Masaż obejmuje dekolt, szyje, kark z barkami oraz doły pachowe i twarz.

    Zobacz podobne:

    Masaż Rosenberga - czytaj więcej

  • Masaż Dotyk Motyla

    Masaż Dotyk Motyla to bardzo delikatny dotyk dzięki, któremu rozpuszczone zostają zbroje, uzdrowione traumatyczne doświadczenia i przywrócony przepływ energii życiowej.

    Twórczyni masażu Eva Reich uważała, że zablokowaną w ludzkim ciele energię  można uwolnić bardzo delikatnym dotykiem.  Im subtelniejszy dotyk, tym silniej działa.

    Masaż Dotyk Motyla to metoda wspomagająca powrót do zdrowia i rozwój od okresu prenatalnego aż do śmierci.

    Eva była świadkiem tylu traum wśród niemowląt, że stała się ekspertem w rozpoznawaniu i uzdrawianiu u dorosłych wspomnień dotyczących traum pierwotnych. Wzywano ją do asystowania przy ciężkich porodach. Stosowała Masaż Dotyk Motyla, aby wspomóc resuscytację i ustabilizować oddech niemowlęcia.

     

    Podobne:

    Eva Reich

    terapia Gentle Bio-Energetics

  • Masaż głeboki

    Masaż głeboki zwany także jako masaż tkanek głebokich. wg Arta Riggsa: „to zrozumienie warstw ciała i możliwości pracy z tkanką w tych warstwach zmierzającej do rozluźnienia, wydłużenia i uwolnienia utrzymujących się wzorców nieprawidłowych napięć w możliwie najbardziej skuteczny i energooszczędny sposób.

    Podstawowym celem tego masażu jest zmienianie struktury i ograniczeń ruchomości mięśni.

    Efektem tego masażu jest zmniejszenie bólu, przywrócenie lepszej postawy, większej giętkości i płynności ruchu.

    „Masaż głęboki nie jest „twardym” masażem, nie jest wywieraniem większego nacisku; nie wymaga od terapeuty niezwykłej siły”

    Cały tekst dotyczący masażu głebokiego - czytaj więcej

    Podobne tematy:

    Art Riggs

  • Masaż metodą Tragera

    Masaz Metoda Tragera to Psychosomatyczna Integracja Ruchem.  Terapia sklada sie z dwoch komponentow: sesji masazu na stole, trwajacego okolo 80 min. oraz Mentastyki.Sesja masazu na stole moze byc wykonywana w luznym ubraniu, nie stosuje sie zadnych olejkow, a Terapeuta wykonuje serie ruchow i kolysan cialem Klienta, doprowadzajacych do ustapienia wszelkich blokad w miesniach, sciegnach i stawach calego ciala. Wszystkie ruchy wykonywane przez Terapeute maja wykazac, ze mozliwy jest pewien bezbolesny zasieg ruchu nawet mimo kontuzji.  Ta informacja dostajac sie do podswiadomosci, usuwa leki przed rezultatem kontuzji, i przyspiesza rehabilitacje.W wypadku profilaktycznego stosowania Metody Tragera gdy nie ma kontuzji,  usuwane sa bloki miesniowe i stres emocjonalny, nagromadzony w pracy, codziennym zyciu i poprzez stresujace, czasem traumatyczne mysli.Kazdy, najmniejszy nawet stres czy trauma, zakotwiczaja sie w pamieci ciala.  Delikatne, troskliwe ruchy, ktore aplikuje terapeuta Tragera, maja na celu upewnic Klienta ze jego cialo moze byc coraz bardziej rozluznione, coraz glebiej elastyczne, i wraz ze wzrostem gietkosci stawow znikaja bloki miesniowe i traumy.  Powoduje to znikanie bolow glowy, kregoslupa, spazmow miesniowych, pojawia sie uczucie lekkosci, krew i limfa oraz wszelkie plyny ustrojowe kraza prawidlowo a aura zostaje maksymalnie zharmonizowana.  Organizm doprowadzony do takiej harmonii moze juz dalej sam sie prawidlowo rehabilitowac lub rozwijac. Drugi komponent Metody Tragera to Mentastyka, czyli gimnastyka z wizualizacja.  Dr. Milton Trager wielokrotnie udowodnil, ze to, jak o sobie myslimy, wplywa na stan naszego ciala (a takze swiata wokol nas).Dlatego wykonywanie luznych, majtajacych reka lub noga lub ramionami ruchow wraz z wyobrazaniem sobie maksymalnie mozliwej elastycznosci tych stawow doprowadza do zwiekszenia mobilnosci, odswiezenia rezultatow Sesji Tragera na stole, i ugruntowania ich w podswiadomosci.  W Metodzie Tragera wazna jest wspolpraca Klienta z Terapeuta: to Klient sam zaczyna dbac o wlasne cialo, wlasne mysli i rozwoj, aby zmaksymalizowac efekty osiagniete przez Terapeute Tragera.  Klient uczy sie odpowiedzialnosci za wlasne zdrowie i widzac rezultaty nabiera checi do samorozwoju. Metoda Tragera przynosi pozytywne skutki w profilaktyce i w poprawianiu jakosci zycia, oraz w bolach plecow, stawow, glowy, miesni, osiaga swietne rezultaty w depresji, traumach emocjonalnych (np. przemoc w rodzinie), w rehabilitacji po kontuzjach i zlamaniach, we wczesnych stadiach choroby Parkinsona i Stwardnienia Rozsianego.Swietnie odnawia po dlugotrwalej pracy w jednej pozycji, np. przy komputerze.

  • Masaż misami dźwiękowymi

    Masaż dźwiękiem metodą Petera Hessa w wielu zawodach i takich dziedzinach jak pedagogika, doradztwo, terapia oraz medycyna. Szeroki wachlarz możliwości kształcenia oferowany przez Instytut Petera Hessa jest odzwierciedleniem olbrzymich możliwości wykorzystania masażu dźwiękiem, jak również wykorzystania samych mis w życiu zawodowym. Taka oferta umożliwia rozwijanie kompetencji zawodowych na wysokim poziomie w zakresie wykorzystania dźwięków.  
    Czym właściwie jest masaż dźwiękiem i jakie są jego charakterystyczne cechy, świadczące o jego skuteczności?  
    W dużym uproszczeniu, masaż dźwiękiem polega na ułożeniu mis dźwiękowych na osobie, która jest ubrana oraz na lekkich uderzeniach w misy. Delikatne i harmonijne dźwięki są od razu odbierane przez zmysł słuchu i szybko doprowadzają do głębokiego stanu odprężenia. Rytmiczne drgania przenoszą się na ciało i wytwarzają bardzo subtelne wibracje, które są opisywane często jako „masaż”.  

    Podczas masażu dźwiękiem odczuwamy atmosferę zaufania i bezpieczeństwa, w której możemy po prostu puścić wszystko, puścić stres, lęki, zmartwienia, wątpliwości oraz inne podobne uczucia, które mogą mieć negatywny wpływ na nasze zdrowie. Atmosfera ta pozwala nam znów nawiązać kontakt z naszymi potrzebami i naszą „wewnętrzną mądrością”. Odczuwamy błogi stan ciała i być może po raz pierwszy od dłuższego czasu ponownie świadomie zaczynamy to ciało odczuwać. Galopujące myśli się uspokajają, a nasza dusza znów znajduje przestrzeń do rozwoju. Te aspekty stanowią główną oś naszego zdrowia w jego całościowym rozumieniu. Stanowią one podstawę dla radosnego, świadomego i kreatywnego życia. 

    Z wielu lat doświadczeń w praktyce można wyróżnić następujące aspekty działania masażu dźwiękiem: 
    • Holistyczna metoda –jednoczesne działanie na ciało, duszę i umysł 
    • Dostarcza całej gamy zróżnicowanych wysokich, harmonijnych i naturalnych dźwięków mis  
    • Przynosi głębokie odprężenie organizmu 
    • Wzmacnia pierwotne zaufanie człowieka 
    • Rozwija umiejętność „puszczania“ i wprowadzania się w stan relaksu 
    • Przyczynia się do poprawy stanu zdrowia poprzez harmonizację, regenerację oraz witalizację  
    • Wspiera i poprawia świadomość własnego ciała 
    • Stwarza dostęp do własnych zasobów samoregeneracji oraz umożliwia ich wykorzystanie 
    • Wzmacnia pewność siebie, kreatywność, siły twórcze i motywację. 
    Działanie dźwięków jest bardzo złożone. Nawet, jeśli na pierwszy rzut oka metoda ta wydaje się być prosta, to jednak jej zastosowanie wymaga gruntownej wiedzy na temat działania dźwięku i jego oddziaływania na organizm oraz zebrania własnych doświadczeń, by móc w ukierunkowany i bezpieczny sposób stosować ją dla dobra klientów. 

  • Masaż Rosenberga

    Masaż Rosenberga – masaż ten nazywany jest inaczej liftingiem twarzy. Opracowany został przez duńczyka Stanleya Rosenberga. Masaż ten opiera się na pracy manualnej na tkance łącznej i powięzi w obrębie głowy, twarzy, szyi, karku w celu przywrócenia prawidłowej struktury tkanek. Zastosowane sa w nim również techniki zaczerpnięte z akupresury i masażu łącznotkankowego. Efektem jest likwidacja napięć w tkankach oraz asymetrii w obrębie twarzo- i mózgoczaszki.

    Zobacz podobne:

    Masaż chiroplastyczny twarzy - czytaj więcej

  • Masaż segmentarny

    Masaż segmentarny – to metoda terapii neuroodruchowej. Opracowana została przez Niemców w latach 50-tych XX w. Oparty jest na odruchach pomiędzy obszarami skóry, tkanki podskórnej, mięśniowej i okostnej, a także naczyniami, narządami wewnętrznymi unerwianymi przez ten sam segment rdzenia kręgowego. Taki układ powoduje, że podczas procesów chorobowych w danej tkance powoduje, że zmiany wystepują równolegle w innych takich jak tkanka mięśniowa, łączna, okostna. Poprzez odpowiednie techniki stosowane w konkretnych obszarach możemy stymulować leczniczo na organizm. Masaż poprzedzany jest zawsze przez diagnozę.

  • Masaż stemplami ziołowymi

    Masaż stemplami ziołowymi- masaż ten wywodzi się z Tajlandii. Zgodnie z tajską tradycja mieszanka ziół zwijana jest w bawełniany materiał tworząc stempel. Tak wykonane narzędzie do masażu podgrzewa się w oleju i wykonuje masaż wg poszczególnego schematu bądź potrzeb pacjenta. Masaż stemplami wykonuje się w Tajlandii już od 400 lat. Tajski masaż stemplami ziołowymi wykonuje się na ziemi na macie stosując m.in. techniki z masażu tajskiego, hata jogi oraz pracy za pomocą samych stempli.

    Indonezyjski masaż stemplami zwany jest inaczej Pantami Luar (na nowych brzegach). W tym przypadku osoba masowana leży na podgrzanym łóżku, a masaż polega głównie na uciskach stemplami zanurzonymi wcześniej w gorącym oleju o temperaturze sięgającej nawet do 120 C.

    Masaż stemplami, który prezentowany jest przez ze mnie jest pochodną tych masaży, ale jednocześnie jest odrębną jednostką. Jest to masaż relaksacyjny, wykonywany tylko za pomocą stempli (w indonezyjskim masażu stemplami masaż wykonuje się również manualnie). Masaż ma na celu odprężenie pacjenta jak również działanie terapeutyczne za pomocą wybranych technik oraz ziół zawartych wewnątrz stempli.

  • Masaż TUI-NA

    TUI-NA znaczy pchać ciągnąć, stąd ten rodzaj masażu to połączenie zarówno akupresury jak chiropraktyki. Jest to starożytna chińska technika mająca swoje korzenie około 2000 lat temu. Obecnie forma ta urozmaicana jest o nowe techniki oparte na najnowszych osiągnięciach medycyny oraz fizjoterapii. Większość zabiegów TUI-NA koncentruje się na kręgosłupie zgodnie z zasadą chińskiej tradycji, że prawidłowo funkcjonujący kręgosłup ma ogromny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Terapia TUI-NA może być uzupełniana również o akupunkture, działanie moksą, bańkami lub plastrami ziołowymi.

  • Masaż żadowy

    Masaż żadowy – to japoński lifting twarzy. Wykonuje się go przy użyciu wałeczków żadowych oraz technik zaczerpniętych z masażu Shiatsu. Żady to kamienie nefryt i jadeit. Masaż ten bardzo popularny jest w Japonii, a w Europie zmodyfikowany i rozpowszechniony został przez francuską masażystkę Sophie Meyer.

  • Milton Trager

    dr. Milton Trager urodzil sie w 1908 roku w Chicago. Jako dziecko był chorowity, słaby i miał wrodzoną deformację kręgoslupa, ale dzięki własnemu samozaparciu i ćwiczeniom osiągnal niebywala sprawnosc fizyczna, byl swietnym atleta.  Przeniosl sie na Floryde z rodzicami i jako nastolatek byl gimnastykiem i tancerzem, potem zostal bokserem.  Wieloletnia praca z wlasnym cialem, a takze masaze, ktore robil swojemu trenerowi i innym bokserom doprowadzily do tego, ze zauwazono ze jego masaze umozliwiaja szybka rehabilitacje po roznych sportowych kontuzjach, pomagaja w zapaleniu nerwu kulszowego, przy dolegliwosciach choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego, bolach glowy i plecow. Pewnego razu Milton zaaplikowal swoj masaz koledze, 19-latkowi, ktory od 4 lat byl na wozku inwalidzkim po chorobie Heine-Medina, i doprowadzil do uzdrowienia, kolega zaczal chodzic.  Mimo mlodego wieku Milton mial juz wtedy bardzo dobrze wypracowana intuicyjna metode tej psychofizycznej pracy z cialem. Sam odkryl, i oparl swoja  Metode na tym ze to MYSL czlowieka wplywa na jego stan psychofizyczny, a w rezultacie, na zdrowie.

     Po II wojnie swiatowej chcial uczyc fizjoterapeutow tej nowej metody rehabilitacji,  ale nie mial medycznego wyksztalcenia.  Wszystkie uniwersytety w Stanach odmawialy przyjecia go na studia medyczne ze wzgledu na wiek: 42 lata.  Dla Miltona nie bylo jednak przeszkod, pojechal studiowac medycyne do Meksyku, mimo ze nie znal hiszpanskiego. Tam takze doprowadzil do uzdrowienia wiele osob, miedzy innymi czteroletnia sparalizowana od dwoch lat dziewczynke.  Po otrzymaniu tytulu Doktora nauk Medycznych nadal doskonalil swoja metode, pracujac jako lekarz na Hawajach. Tam zetknal sie tez z Hawajska metoda Huny, i wzbogacil swoja terapie o jej filozofie zdrowia.  Mimo wieku emerytalnego osiagal coraz wieksze sukcesy w terapii, coraz wiecej osob chcialo poznac tajniki tej metody.Pod koniec lat 70-tych zaproszono go do slynnego Esalem Institute w Kaliforni, aby tam przedstawil swoje osiagniecia terapeutom rozwijajacym metody holistyczne. Tam wlasnie dyskutowal z innymi terapeutami, miedzy innymi z Moshe Feldenkreisem, i tam powstal w 1980 roku jego Instytut Tragera, gdyz juz wielu fizjoterapeutow i lekarzy chcialo oficjalnie uczyc sie tej rewelacyjnie dzialajacej metody terapii.  Lata 80-te i 90-te przyniosly rozkwit tej metody na calym swiecie, Milton nauczal jej do ostatnich lat swojego zycia.  Zmarl  przy boku swojej ukochanej zony Emily, w 1997 roku, w wieku 88 lat.  Tak jak i jego Metoda Tragera, zycie Miltona bylo przykladem, ze niemozliwe jest mozliwe.

  • Muzeum masażu (1)

    Muzeum masażu

N

  • Neuropraksja

    Neuropraksja to przejściowe przerwanie czynności nerwowej bez zmian strukturalnych. Objawy kliniczne: przejściowe porażenie lub niedowład, przejściowe nieznaczne zaburzenie czucia, brak zaniku mięśni i odczyny zwyrodnienia, brak zmian elektromiograficznych

  • Neurotmesis

    Neurotmesis tocałkowite przerwanie włókien osiowych i ich osłonek. Objawy kliniczne: obraz trwałego, całkowitego, porażenia obwodowego, brak możliwości powrotu do stanu prawidłowego, często stwierdza sie obesność nerwiaków, koniecznośc leczenia chirurgicznego

P

  • Paraplegia

    Paraplegia, (diplegia) to porażenie poprzeczne. Schorzenie neurologiczne polegające na porażeniu dwukończynowym, najczęściej dotyczy kończyn dolnych. Jest spowodowane uszkodzeniem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub uszkodzeniem mózgu.

  • Partap Chauhan, dr

    jest jednym z niewielu ekspertów od ajurwedy, który studiował a obecnie praktykuje ajurwedę w jej oryginalnej formie. Po ukończeniu medycyny ajurwedyjskiej na Uniwersytecie w Delhi przez pięć lat studiował ajurwedę i farmację u Vaidya Nanak Chand Sharma w Kaya Maya Ayurvedic Hospital. Dr Chauhan jest autorem, nauczycielem, mówcą i najwięcej podróżującym po świecie lekarzem ajurwedyjskim. Ma ogromny wkład w propagowanie ajurwedy na świecie związany jest z wieloma Międzynarodowymi Ajurwedyjskimi Instytucjami i Uniwersytetami.

    W 1992 roku, Dr Partap Chauhan założył aptekę i klinikę Jiva Ayurveda w Faridabad, mieście położonym na południe od Delhi. Od tego czasu praktykuje ajurwedę, lecząc chroniczne chorych, specjalizuje się w chorobach uznawanych za nie uleczalne. Jest ekspertem w dziedzinie oryginalnych leków ajurwedyjskich włączając w to rasa shastra oraz nauczania ajurwedy w jej najczystszej formie. Jego marzeniem jest aby ajurweda zagościła w każdym domu tak aby na świecie zapanowało zdrowie, szczęście i pokój.

    Klinika założona w 1992 roku przeistoczyła się w prężnie działający Instytut Jiva Ayurveda działający na wielu płaszczyznach jak; produkcja leków ziołowych, organizacja i uczestnictwo w międzynarodowych seminariach, organizacja kursów i szkoleń zakresu ajurwedy, publikowanie książek i DVD o tematyce ajurwedyjskiej, centrum Tele medyczne, kliniki ajurwedyjskie w Indiach i poza granicami, organizacja wyjazdów ajurwedyjskich dla najbiedniejszych, pierwsza i najbardziej popularna strona internetowa dotycząca ajurwedy www.jiva.com. Dr Partap Chauhan odwiedził ponad 40 krajów, między innymi Wielką Brytanię, Francję, Danię, Szwecję, USA, Niemcy, Rosję, Estonię, Czechy, Szwajcarię, Japonię, Chorwację, Finlandię, Polskę i Węgry.

  • Peter Hess

    Peter Hess rozwinął metodę masażu dźwiękiem w latach 80-tych. W poszukiwaniu alternatywnych metod leczenia odbył wiele podróży do takich krajów jak Indie, Nepal i Tybet. Doświadczenia, które zdobył u tradycyjnych uzdrowicieli oraz u Newarów, rdzennej ludności z doliny Kathmadu, pozwoliły mu zrozumieć znaczenie dźwięku w tradycyjnym procesie uzdrawiania. Peter Hess w trakcie swoich podróży miał okazję odczuć działanie dźwięków na własnym ciele. Doznał zarówno uzdrawiającego jak i szkodliwego działania dźwięków, bo jak wszystko inne na tym świecie, również i dźwięk charakteryzuje się dualnością.  

    Peter Hess, gdy tylko powrócił do Niemiec swoje doświadczenie i wiedzę zaczął przekazywać dalej. W Nepalu poznał misy dźwiękowe i doszedł do wniosku, że mogą one być idealnym medium, które pozwoli ludziom Zachodu korzystać z ich dobroczynnego działania. Jego pomysł szybko znalazł odzwierciedlenie w pierwszych seminariach, a pierwsze dobre doświadczenia doprowadziły do szybkiego rozwoju metody masażu dźwiękiem. Dzięki temu powstał elastyczny system uzyskiwania informacji zwrotnej z praktyki, który przysłużył się do dalszego rozwoju metody, bo podobnie jak dźwięk, formy masażu dźwiękiem według Petera Hessa również podlegają ciągłym zmianom.

    Do Polski metodę sprowadziła Małgorzata Musioł.

    Obecnie wykorzystuje się masaż dźwiękiem metodą Petera Hessa w wielu zawodach i takich dziedzinach jak pedagogika, doradztwo, terapia oraz medycyna. Szeroki wachlarz możliwości kształcenia oferowany przez Instytut Petera Hessa jest odzwierciedleniem olbrzymich możliwości wykorzystania masażu dźwiękiem, jak również wykorzystania samych mis w życiu zawodowym. Taka oferta umożliwia rozwijanie kompetencji zawodowych na wysokim poziomie w zakresie wykorzystania dźwięków.

  • prawo Wolffa-Delpecha

    prawo Wolffa-Delpecha określa zdolność czynnościowego przystoso­wania się kształtu kości do patolo­gicznie zmienionych warunków sta­tycznych. Przy zniekształceniach kości, powstałych w wyniku złama­nia lub procesu chorobowego, po stronie wklęsłej skrzywionej kości na­stępuje wzmożone tworzenie się tkanki kostnej z jednoczesnym spowolnie­niem jej wzrostu. Po stronie wypuk­łej — odciążonej, następuje zanik tkanki kostnej. Ma to znaczenie prak­tyczne przy wyrównywaniu się samoist­nym pourazowych zniekształceń kości długich u dzieci, z drugiej strony sprzyja narastaniu zmian struktural­nych kręgów w przebiegu bocznego skrzywienia kręgosłupa.

    Należy pamiętać, że kość u zdrowego człowieka ma zdolność przystosowania się do obciążeń a żeby kość mogła się prawidłowo rozwijać obciążenia (siły nacisku i pociągania) muszą być i muszą być symetryczne i odpowiednie.
    Zbyt duży nacisk powoduje przyhamowanie lub nawet zatrzymanie wzrostu kości po stronie, na którą siła działa powodując, że po pewnym czasie kość staje się silniejsza, natomiast kiedy kość zwolniona jest z obciążeń, staje się słabsza.

R

  • Reguła Arndt-Schulza

    Reguła Arndt-Schulza

    dotyczy zastosowania siły bodźca, np. podczas masażu. Według tej reguły, słabe bodźce podtrzymują procesy życiowe, bodźce o średnim natężeniu działają pobudzająco, silne bodźce wpływają hamująco na procesy życiowe albo wywołują reakcje paradoksalne, natomiast bardzo silne bodźce znoszą te procesy. Z reguły tej wynika, że najkorzystniej jest stosować bodźce o średnim natężeniu, dostosowane do indywidualnej reaktywności osoby masowanej, przez co uzyskuje się najlepsze efekty lecznicze.

  • Reich Eva

    Eva Reich. Urodziła się w rodzinie psychoanalityków Wiedniu w 1924 r. Mieszkała w Pradze i w Berlinie a w 1938 wyemigrowała do Ameryki uciekając przed prześladowaniami nazistowskim.

    Była jedną z pierwszych lekarek, uczęszczała do Brooklyn College i Barnard College, a dyplom uzyskała w 1951 roku w Women’s Medical College of Pensylvania.
    W latach 40-ch odnowiła kontakt z ojcem Wilhelmem Reich, stając się jedną z jego najbliższych współpracownic. W 1960 roku urodziła córkę.

    W latach 1950 -1990 podczas swojej praktyki lekarskiej i na podstawie doświadczeń zdobytych w trakcie prowadzonych na całym świecie warsztatów i szkoleń rozwinęła metodę Gentle Bio-Energetics.

    Delikatna praca jej ojca Wilhelma Reicha z niemowlętami i dziećmi oraz doświadczenie jakie zdobyła podczas pracy z przedwcześnie urodzonymi dzieci w Harlem Hospital zaowocowały  powstaniem w 1950 roku  Masażu Dotyk Motyla.

    Eva była świadkiem tylu traum wśród niemowląt, że stała się ekspertem w rozpoznawaniu i uzdrawianiu u dorosłych wspomnień dotyczących traum pierwotnych. Wzywano ją do asystowania przy ciężkich porodach. Stosowała Masaż Dotyk Motyla, aby wspomóc resuscytację i ustabilizować oddech niemowlęcia.

    Eva Reich była wielką zwolenniczką i orędowniczką naturalnych porodów.  Uważała , że to w jaki sposób przychodzimy na ten świat i co dzieje się zaraz po urodzeniu ma duży wpływ na nasze przyszłe życie.   Jednym z głównych celów Evy Reich było zastosowanie zasad terapii Gentle Bio-Energetics  w okresie ciąży, narodzin i niemowlęctwa aby stworzyć zdrowe i bezpieczne środowiska dla matki i dziecka a to ograniczyłoby zakładanie ochronnej zbroi/pancerza.

    Gentle Bio-Energetics to połączenie terapii werbalnej z pracą z ciałem, która poprzez delikatny dotyk przywraca naturalny przepływ energii życiowej i pozwala odzyskać siły witalne. Jest to model zarówno edukacyjny jak  i terapeutyczny, który wykorzystuje szereg metod przywracających zdrowie oraz wspomagających rozwój.  Gentle Bio-Energetics to terapia która skutecznie pomaga ludziom w każdym wieku - od narodzin do śmierci.

    Eva Reich poświeciła swoje życie dla innych ludzi. Wybrała pracę o niskich zarobkach i posiadanej wiedzy nie używała aby się wzbogacić.  W 1990 roku za swoją pracę i styl życia otrzymała tytuł Honorowego Obywatel  Wiednia.

    Po zawale 1992 roku a potem kolejnych wycofała się ze swojej pracy zawodowej i wiodła spokojne życie w swoim wiejski domu. Umarła w 2008 roku.

    Podobne:

    Terapia Gentle Bio-Energetics

    Masaż Dotyk Motyla

  • Riggs Art

    Riggs Art - masażysta, posiada Certyfikat Zaawansowanego Rolfera, od 1988 roku uczy różnych form masażu. Aktywność fizyczna i uprawianie sportowów na wysokim poziomie, między innymi ultramaratonów, od których nie stronił przez całe życie, doprowadziły go do masażu jako wdzięcznego odbiorce, a później ucznia. Spełnienie jakiego doświadczył zarówno jako pacjent, jak i masażysta, odciągnęło go od studiów w dziedzinie fizjologii wysiłku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkley i doprowadziło do pełnowymiarowej pracy zawodowej rolfera i nauczyciela masażu tkanek głębokich. Prowadził liczne warsztaty dla centrów odnowy biologicznej i osób związanych z zawodami medycznymi, włączając fizjoterapeutów i asystował w szkoleniach odbywających się w Instytucie Idy Rolf.

    Przez pierwsze dziesięć lat swojej praktyki specjalizował się w uwalnianiu mięśniowo-powięziowym w klinice fizjoterapeutycznej, gdzie koncentrowano się głównie na leczeniu urazów. Pracował z kilkoma olimpijczykami, zawodowymi graczami futbolu amerykańskiego i koszykówki. Jednak najbardziej satysfakcjonujacym aspektem jego pracy pozostaje nauczanie i praktyka masażu ze zwykłymi pacjentami, zapewniająca im lepsza świadomość ciała i większy komfort w codziennym życiu.

    Mieszka i naucza w okolicach San Francisco.

    Podobne tematy:

    Masaż głeboki

    Masaż tkanek głebokich

    Art Riggs odpowiada...

S

  • Saionji Masayuki, dr

    Yumeiho - dr Saionji Masayuki

    Saionji Masayuki, dr, jego prawdziwe nazwisko to Saiki Otsuki – śp twórca, założyciel i dyrektor MIĘDZYNARODOWEGO INSTYTUTU PREWENCJI MEDYCZNEJ W TOKIO, ur. 18 listopada 1943, zmarł 28 lutego 2005r w Tokio - Japonia.
    Masayuki od zawsze pasjonatem tradycyjnej medycyny. Za namową ojca studiował jednak na uczelniach wyższych na wydziale Handlu, gdzie pobierał m.in. naukę języka chińskiego i kaligrafii chińskiej. W końcu zostaje instruktorem kaligrafii. Często wyjeżdżał do Chin szkolić i doskonalić ten kunszt. Tam miał dostęp do starożytnych ksiąg medycyny chińskiej, instrukcji terapeutycznych. Prace zawarte w tych księgach fascynowały go tak bardzo, że zaczął je sobie przyswajać.  
    W roku 1975 spotkał Shuichi Ono Hidekazu, mistrza Seitai Ho - (Manualna metoda leczenia oparta na ludzkiej fizjologii, począwszy od bilansu korekty postawy a kończąc na równowadze funkcjonalnej organizmu, poprzez stosowanie manipulacji, punktów spustowych i masażu). Mistrz Shuichi Ono Hidekazu wzorował się na technikach leczniczych stosowanych w klasztorach buddyjskich w Chinach (m.in. słynny klasztor Shao Lin). Masayuki uczył się u mistrza ponad 6 lat. W tym czasie studiuje również inne manualne tradycyjne metody lecznicze, zwłaszcza chińskie i japońskie. W 1980 roku otwiera prywatny gabinet w Tokio.
    W tym samym roku zaczyna studiować język esperanto, który okazuje się bardzo przydatny w promowaniu własnej metody terapeutycznej.
    W 1981 roku kończy studia Państwowej Szkole japońskiego Shiatsu i tradycyjnych orientalnych terapii (Nihon - SHIATSU SENMON Gakko) i wreszcie w tym samym roku tworzy własny innowacyjny system terapeutyczny, początkowo o nazwie "Divine massage", a następnie "Yumeiho® Therapy".
    Rok później już wie, że terapia jest skuteczna i pomaga na wiele dolegliwości nie tylko stricte stawowe. Wie również, że w większości przypadków problem leży w miednicy i w 1982 roku zakłada wraz z grupą terapeutów organizację o nazwie "The League for Generalization to the Whole Humanity of Correcting Coxal Therapy, through Massage and Pointingtherapy” tym samym buduje fundament, którego celem propagowanie terapii Yumeiho® na całym świecie.
    W 1983 uzyskuje akredytację Ministerstwa Zdrowia Japonii dla swojej terapii i jej terapeutów.
    W 1987 roku zakłada "Międzynarodowy Instytut Praktycznej Medycyny Prewencyjnej w Tokio", którego jest dyrektorem do swojej śmierci.
    Począwszy od 1989 roku jest zapraszany do różnych krajów na całym świecie, m.in. do Polski, aby zaprezentować swoją terapię, wizyty te są organizowane głównie przez grupy i organizacje esperantystów.
    Do 2004 Yumeiho® terapia była rozpowszechniona w 73 krajach.
    W Polsce i w Europie terapię YUMEIHO® reprezentuje Shihan Maciej Dłuski – www.artmed.pl

     


  • Sakralizacja

    Sakralizacja - wada wrodzona kręgosłupa, polegająca na całkowitym lub częściowym zespoleniu (upodobnieniu się) piątego kręgu lędźwiowego (L5) z kością krzyżową.

  • Satyarthi Peloquin

    Satyarthi Peloquin. Jest Trenerem Pracy z Ciałem (Bodywork Trainer), prowadzi szkolenia, których tematem jest Współuzależnienie (Co-Dependency) oraz jest Liderem Seminariów - Ścieżka Miłości (the Path of Love). Urodził się w San Francisco w 1952 roku, (w latach Sześćdziesiątych był nastolatkiem), wyszkolił się na profesjonalnego tancerza. W 1973 roku, studiował Integrację Ortostatyczną (Postural Integration) i Medycynę Orientalną w Kalifornii, gdzie prowadził seminaria i oferował indywidualne sesje. W 1976 roku, udał się do Osho Commune International  (Międzynarodowej Komuny Osho) znajdującej się w miejscowości Pune w Indiach, gdzie nauczył się medytacji. Tam dołączył się do zespołu. To miejsce w szybkim tempie stało się jednym z największych na świecie ośrodków terapii, pracy z ciałem i medytacji. Został uczniem Osho, który był oświeconym indyjskim mistykiem. Przez te wiele lat życia w Komunie Osho, otrzymał bezpośrednie wskazówki od Mistrza odnośnie pracy z ludźmi. Był on również jednym z osobistych masażystów Osho. W tym czasie oferował indywidualne sesje, prowadził szkolenia i grupy, ucząc różnych metod terapii i pracy z ciałem. Wspólnie z innymi stworzył Rebalancing (Zharmonizowanie), metodę głębokiego masażu, cieszącą się międzynarodowym uznaniem.

    Od 1971 Satyarthi zdobył szeroki zakres umiejętności. Posiada on bogate doświadczenie w opracowywaniu i prowadzeniu szkoleń pracy z ciałem oraz grup osobistego rozwoju. Prowadzi seminaria na całym świecie o Współzależności - Uczenie się Miłości (Learning Love) i inny o nazwie Ścieżka Miłości (Path of Love). Lubi pogłębiać swoją wiedzę, więc stale się dokształca. Satyarthi uzyskał szkolenie w Integracji Ortostatycznej (Postural Integration), Integracji Strukturalnej (Structural Integration), Terapii Czaszkowo-Krzyżowej (Craniosacral Therapy), Visceral Manipulation (masaż organów wewnętrznych), Masażu Ajurwedyjskim, Nastawianiu Kręgosłupa (Spinal Manipulation), Uwalnianiu Stawów (Joint Release), Neo Reichian Metods (metody terapeutyczne opracowane na podstawie badań Wilhelma Reich’a), Terapii Współzależności - Uczenie się Miłości (Learning Love), Ścieżce Miłości (Path of Love), Ustawienach Hellingerowskich (Family-Constellations), Doświadczaniu Somatycznym (Somatic Experiencing - Uzdrawianie Traum). Satyarthi jest znany ze swojego poczucia humoru i wrażliwości w nauczaniu podczas szkoleń i prowadzenia grup. Jest autorem dwóch książek: „Living in Balance” („Życie w Harmonii”) i „Stretches for Rebalancers”  („Rozciągnie dla Terapeutów”). Obecnie pisze książkę na temat Rebalancing (Przywrócenie Harmonii).

    est Trenerem Pracy z Ciałem (Bodywork Trainer), prowadzi szkolenia, których tematem jest Współuzależnienie (Co-Dependency) oraz jest Liderem Seminariów - Ścieżka Miłości (the Path of Love). Urodził się w San Francisco w 1952 roku, (w latach Sześćdziesiątych był nastolatkiem), wyszkolił się na profesjonalnego tancerza. W 1973 roku, studiował Integrację Ortostatyczną (Postural Integration) i Medycynę Orientalną w Kalifornii, gdzie prowadził seminaria i oferował indywidualne sesje. W 1976 roku, udał się do Osho Commune International  (Międzynarodowej Komuny Osho) znajdującej się w miejscowości Pune w Indiach, gdzie nauczył się medytacji. Tam dołączył się do zespołu. To miejsce w szybkim tempie stało się jednym z największych na świecie ośrodków terapii, pracy z ciałem i medytacji. Został uczniem Osho, który był oświeconym indyjskim mistykiem. Przez te wiele lat życia w Komunie Osho, otrzymał bezpośrednie wskazówki od Mistrza odnośnie pracy z ludźmi. Był on również jednym z osobistych masażystów Osho. W tym czasie oferował indywidualne sesje, prowadził szkolenia i grupy, ucząc różnych metod terapii i pracy z ciałem. Wspólnie z innymi stworzył Rebalancing (Zharmonizowanie), metodę głębokiego masażu, cieszącą się międzynarodowym uznaniem. Od 1971 Satyarthi zdobył szeroki zakres umiejętności. Posiada on bogate doświadczenie w opracowywaniu i prowadzeniu szkoleń pracy z ciałem oraz grup osobistego rozwoju. Prowadzi seminaria na całym świecie o Współzależności - Uczenie się Miłości (Learning Love) i inny o nazwie Ścieżka Miłości (Path of Love). Lubi pogłębiać swoją wiedzę, więc stale się dokształca. Satyarthi uzyskał szkolenie w Integracji Ortostatycznej (Postural Integration), Integracji Strukturalnej (Structural Integration), Terapii Czaszkowo-Krzyżowej (Craniosacral Therapy), Visceral Manipulation (masaż organów wewnętrznych), Masażu Ajurwedyjskim, Nastawianiu Kręgosłupa (Spinal Manipulation), Uwalnianiu Stawów (Joint Release), Neo Reichian Metods (metody terapeutyczne opracowane na podstawie badań Wilhelma Reich’a), Terapii Współzależności - Uczenie się Miłości (Learning Love), Ścieżce Miłości (Path of Love), Ustawienach Hellingerowskich (Family-Constellations), Doświadczaniu Somatycznym (Somatic Experiencing - Uzdrawianie Traum). Satyarthi jest znany ze swojego poczucia humoru i wrażliwości w nauczaniu podczas szkoleń i prowadzenia grup. Jest autorem dwóch książek: „Living in Balance” („Życie w Harmonii”) i „Stretches for Rebalancers”  („Rozciągnie dla Terapeutów”). Obecnie pisze książkę na temat Rebalancing (Przywrócenie Harmonii).

T

  • Technika Bowena

    Technika Bowena – zwana również pracą Bowena to system dynamicznych zabiegów na mięśniach i tkance łącznej rozwinięta przez nieżyjącego już Toma Bowena pochodzącego z Australii. Czasem potocznie nazywana „ homeopatia pracy z ciałem”, ponieważ wnosi wymierny wkład w stymulowaniu organizmu do procesów samo leczenia. Wielkim atutem tej techniki jest to, iż daje wielkie korzyści dla pacjenta przy niewielkim wysiłku ze strony terapeuty.

  • Terapia Gentle Bio-Energetics

    Gentle Bio-Energetics to połączenie terapii werbalnej z pracą z ciałem, która poprzez delikatny dotyk przywraca naturalny przepływ energii życiowej i pozwala odzyskać siły witalne. Jest to model zarówno edukacyjny jak  i terapeutyczny, który wykorzystuje szereg metod przywracających zdrowie oraz wspomagających rozwój.  Gentle Bio-Energetics to terapia która skutecznie pomaga ludziom w każdym wieku - od narodzin do śmierci.

    Autorem terapii Gentle Bio-Energetics jest córka Wilhelma Reich, Eva Reich. W latach 1950 -1990 podczas swojej praktyki lekarskiej i na podstawie doświadczeń zdobytych w trakcie prowadzonych na całym świecie warsztatów i szkoleń rozwinęła metodę Gentle Bio-Energetics. 

    Istotnym elementem terapii jest wzajemne powiązanie trzech elementów: przepływu energii,  traumy i zbroi.

    Energia życiowa płynie nieskrępowanie przez całe życie za wyjątkiem kiedy doświadczamy traumy i budujemy zbroję, która hamuje przepływ energii. Celem tworzenia się zbroi jest zabezpieczenie siebie przed przeżywaniem kolejnych nieprzyjemnych doświadczeń. Zbroja może przejawiać się w powtarzających się wzorcach postępowania, napięciu mięśniowym, braku energii, obniżonej odporności, problemach emocjonalnych.

    Gentle Bio-Energetics umożliwia przypomnienie sobie i uzdrowienia najstarszych i najgłębiej zapisanych wspomnień w komórkach i tkankach naszego ciała. W trakcie terapii uczymy się jakie zbroje rozwinęliśmy i zbudowaliśmy i w jaki sposób blokują one naturalny przepływ energii.

    Delikatne i nieinwazyjnym technikom (dotyk, rozmowa) są tak dobrane aby rozpuściły zbroję, przywołały i uzdrowiły wspomnienia, uwolniły blokady i pomogły zrozumieć jak przeszłe doświadczenia wpływają na nasze obecne życie.

    Techniki wchodzące w skład Gentle Bio-Energetics to między innymi (jest ich ok. 30):

    • Masaż Dotyk Motyla
    • Balans 
    • Metamorfoza
    • Linia Traum Życiowych
    • Rozbrajanie Segmentarne
    • Wyrażanie Emocji/ Rozładowanie Emocjnoalne
    • Psychodrama Birth
    • Uzdrawiająca modlitwa
    • Brazylijski Masaż Palców

    Podobne:

    Eva Reich

    Masaż Dotyk Motyla

  • Test Adamsa

    Test Adamsa - bardzo popularny test na badanie skoliozy w gabinetach ortopedycznych, pozwala ujawnić asymetrię pleców nawet wtedy, gdy nie występuje jeszcze wyraźny garb żebrowy.

    Bardzo podobny test do testy Bertranda. Różnica polega na tym, że w teście Adamsa badany pochyla się po prozdu a w teście Bertranda badany prostuje się.

    Badany wykonuje stopniowo skłon w przód (dokładnie w płaszczyźnie strzałkowej). Ważne jest by kolana badanego były wyprostowane. Badający stoi około l-2m od badanego i przyjmuje pozycję taką, aby wzrok jego był na wysokości pleców badanego. Obserwuje pojawienie się garbu żebrowego lub wału lędźwiowego. Oględziny wykonuje się z przodu i z tyłu.

  • Test Bertranda

    Test Bertranda - bardzo podobny do testu Adamsa, tak samo badanie wykonuje się w celu wykrycia różnic w powierzchniach prawej i lewej strony tułowia – test na skoliozę. Rożnica między testem Bertranda a testem Adamsa jest w tym, że w teście Bertranda badany wykonuje wyprost a nie zgięcie tyłowia.

    Polega ono na złączeniu dłoni (jak do modlitwy) i opuszczeniu barków (pozycja zmęczonego), a następnie wykonaniu pełnego skłonu w przód, prowadząc palce rąk między stopy. Następnie badany wykonuje bardzo powolny wyprost tułowia, unosząc najpierw odcinek lędźwiowy, potem piersiowy, szyjny i na końcu głowę. Badający, obserwując kształt kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej oraz obrys prawej i lewej strony grzbietu, może dojrzeć wyrostki kolczyste grzbietu, a także wykryć garb żebrowy lub wał mięśniowy.

  • Test Bowdena

    Test Bowdena - wskazuje na zespół bolesnośći bocznego przedziału stawu łokciowego (łokieć tenisisty)

    Wykonanie
    Pacjentowi poleca się ścisnąć mankiet aparatu do pomiaru ciśnienia krwi, napompowany do ok. 4,0 kPa (30 mm Hg) lub utrzymać stały ucisk mankietu, który badający uprzednio ustala.

    Interpretacja
    Pojawienie się lub nasilenie dolegliwości w okolicy nadklykcia bocznego i ich promieniowanie do mięśni prostowników przedramienia dowodzi obecności zespołu bolesności bocznego przedziału stawu łokciowego.

    źródło: "Testy kliniczne" - Klaus Buckup
     

  • Test Lovetta

    Test Lovetta, test mięśniowy (skala Lovetta) to metoda oceny siły mięśniowej, stosowana w kinezyterapii do badań każdej grupy mięśniowej. Testowanie mięśni przeprowadza się w określonych pozycjach wyjściowych:

    0 - brak skurczu mięśnia.
    1 - ślad skurczu mięśnia
    2 - słaby skurcz, umożliwiający ruch w odciążeniu (25% siły)
    3 - dostateczny skurcz, umożliwiający ruch z pokonaniem oporu stawianego przez ciężar własny kończyny (50% siły)
    4 - dobry skurcz, umożliwiający ruch z pokonaniem oporu stawianego przez ciężar własny kończyny oraz przez badającego (75% siły)
    5 - siła mięśniowa prawidłowa (100% siły)

  • Test Rissera

    test Rissera


    Test Rissera – test służący do ocenienia dojrzałości kostnej kręgosłupa. Opiera się na fakcie, że kręgosłup i miednica rozwijają się równolegle i równocześnie kończą swój wzrost. Za pomocą badania RTG łatwo jest stwierdzić zakończenie wzrostu miednicy. Zapowiedzią zakończenia jej wzrostu jest pojawienie się pasma jądra kostnienia na grzebieniach biodrowych, blisko kolca biodrowego przedniego górnego. Następnie jądro to, jako pasmo kostne posuwa się wzdłuż grzebienia w ciągu od pół do półtora roku i po tym czasie dochodzi do kolca biodrowego tylnego górnego. Jest to tzw. wędrówka biodrowej apofizy. Jeśli na radiogramie widać połączenie pasma jądra kostnienia z talerzem kości biodrowej w okolicy kolca tylnego górnego, stwierdza się zakończenie wzrostu miednicy, a więc również kręgosłupa.

    Skala stworzona przez Rissera była początkowo pięciostopniowa (0-IV). IV stopień oznaczał całkowite dojście apofizy do kolca biodrowego tylnego górnego. Potem jednak wielu badaczy zauważyło, że po IV stopniu istnieją jeszcze obszary, gdzie proces kostnienia trwa nadal. Rozszerzono więc skalę o szósty stopień, który uwzględnia etap zrostu apofizy z talerzem biodrowym.

    Test Rissera ma duże znaczenie praktyczne w diagnostyce i leczeniu skoliozy, ponieważ czynny proces skoliotyczny zostaje zahamowany z chwilą zakończenia kostnienia kręgosłupa.

  • Test Sprężynowania

    Test Sprężynowania - wskazuje na nadmierną ruchomość stawu krzyżowo-biodrowego.

    Wykonanie:
    Pacjent leży na brzuchu. Palec wskazujący jednej ręki układamy w ten sposób, aby kolejno znajdował się na wysokości górnego i dolnego bieguna stawu krzyżowo-biodrowego (S|/S,), jego czubek opiera się na kości krzyżowej, a opuszka na przyśrodkowej granicy kości biodrowej.
    Druga ręką obejmujemy palec środkowy i staramy się wykonać powolny skierowany w kierunku brzusznym ucisk, który jest przenoszony na kość krzyżową.

    Interpretacja:
    Przy prawidłowym stawie krzyżowo-biodrowym stwierdzamy miękkie sprężynowanie i subtelne powiększenie odległości między tylnym brzegiem kości biodrowej i kością krzyżową; zjawisko to nie występuje przy zablokowaniu stawu krzyżowo-biodrowego. „Twarde" uderzenie następujące po względnie długim ruchu odchylania przemawia za hipermobilnością stawu krzyżowo-biodrowego. Bóle w czasie ruchu powstają nie tylko przy zablokowanym,ale również przy przeciążonym hipermobilnym stawie (bolesna hipermobilność).

    źródło: "Testy kliniczne" - Klaus Buckup

  • Tetraplegia

    Tetraplegia (z gr. tetra - cztery, plege - cios, rana) - to porażenie czterokończynowe. Powstaje na skutek uszkodzenia rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym.
    Rokowanie co do poprawy neurologicznej są praktycznie zerowe. Jak do tej pory, poza eksperymentami na zwierzętach, które dały pozytywne wyniki, nie ma możliwości odtworzenia połączeń nerwowych w tymże odcinku.

  • Thomas Bowen

    Thomas Ambrose Bowen (1916-1982) - twórca techniki Bowena, której rozwijanie rozpoczął w latach 50-tych w Geelong w Australii  w stanie Victoria. Twórca nie miał wykształcenia medycznego lecz wymyslił sposób skutecznego pomagania żonie w trakcie ataków astmy. Zwykł twierdzić, że jego dzieło to "dar od Boga". Jako sportowiec i trener potrafił przynosić ulgę osobom kontuzjowanym. Z czasem rozwinął i udoskonalił swą technikę tak, że był w stanie pomagać ludziom ze wszelkimi schorzeniami. Kontynuował rozwijanie i doskonalenie techniki z pomocą swojej przyjaciółki i sekretarki Rene Horwood. Przyjmował najpierw w małym gabinecie, szybko jednak zmuszony został do otwarcia kliniki, gdzie regularnie przyjmował ok. 13 tyś. pacjentów rocznie. Zostało to potwierdzone przez śledztwo przeprowadzone w 1975 r. przez rząd stanu Victoria, dotyczące terapeutów medycyny alternatywnej. Jego metoda terapeutyczna zyskała sobie szybko uznanie i popularność jako bardzo prosta i skuteczna.

    w 1974 r. zaprosił Oswalda i Elaine Rentsch do praktykowania wraz z nim i udokumentowania jego pracy. Od roku 1986 Rentsch'owie rozpoczęli nauczanie techniki w kilkunastu krajach. Powołali też Australijską Akademię Terapii Bowena, która m.in. ma na celu czuwanie nad zachowaniem techniki Bowena w oryginalnej, czystej postaci i nadano jej nazwę Bowtech

  • Twardnienie zanikowe boczne (SLA)

    Twardnienie zanikowe boczne, inaczej SLA (łac. sclerosis lateralis amyotrophica). Choroba o bardzo indywidualnym przebiegu. Wielosystemowa. Brak możliwości określenia podstawowych, wspólnych dla wszystkich chorych, objawów. Póki co, choroba nieuleczalna. Postępująca choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do niszczenia komórek rogów przednich rdzenia kręgowego, jąder nerwów czaszkowych rdzenia przedłużonego oraz neuronów drogi piramidowej, czyli wybiórczego uszkodzenia obwodowego (dolnego) i ośrodkowego (górnego) neuronu ruchowego.
    Można a nawet trzeba rehabilitować objawowo, łagodzić jej skutki. Masażem też.
    Objawy, które mogą występować:

    • fascykulacje
    • sztywność, wiotkość, przykurcze, skurcze przez to problemy ruchowe
    • postępujący paraliż
    • zauważalne częściowe zaniki mięśni dłoni, ramion i nóg zauważalne zwłaszcza w obrębie tzw. obręczy barkowej, czyli ramion, łopatek, obojczyków
    • problem z mową
    • nadmierne ślinienie -  problemy z odkrztuszaniem
    • niewydolność oddechowa (niewłaściwa praca mięśni, np.: przepona)

    Nie znaczy to, że mając te objawy jesteśmy chorzy na SLA. Rozpoznanie opiera się na kryteriach World Federation of Neurology.

Z

  • Zabłudowski Izydor

    Zabłudowski Izydor (Zabludowski Isidor Isreal) - (1851-1906); polsko-rosyjski lekarz, urodzony w Białymstoku, w powiecie Grodzieńskim, 30 lipca 1851 roku. W wieku 12 lat napisał hebrajską powieść pod tytułem: Ha-Yaldut we-ha-Shaarut (Wilno 1863). W 1869 r. wstąpił do Wojskowej Akademii Medycznej w St. Petersburgu (w 1874r został lekarzem), a 7 lat później został mianowany lekarzem w jednym z wojskowych szpitali w południowej Rosji. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej służył jako główny lekarz pułku Cossack niedaleko Plevna i tak się odznaczył w swojej pracy, że Aleksander II nagrodził go orderem Św. Stanisława.
    W polowym szpitalu jego uwagę zwróciło leczenie masażem, praktykowane przez bułgarskiego mnicha o imieniu Makari. Przyjmując masaż jako swoją specjalność, pod koniec wojny rząd rosyjski wysłał go za granicę, aby doskonalił się w teorii i praktyce masażu. Po wizytach w Berlinie, Wiedniu, Monachium i Paryżu, uczestniczył w kursie masażu u Johana Mezgera z Amsterdamu, uważanego za twórcę „masażu naukowego”. Następnie wrócił do St. Petersburga w 1881 r. i wkrótce został mianowany głównym lekarzem w szpitalu „Preobrazhenski” Imperialnych Straży. Potem zaczął eksperymentować - masował zdrowych i chorych ludzi i opublikował wielotomowy traktat na ten temat w "Voyenno-Meditzinski Zhurnal" (St. Petersburg w 1882 r.). W tym samym roku Zabłudowski osiadł w Berlinie na prośbę prof. Bergmann’a i został asystentem w Klinice Chirurgicznej, a potem Kierownikiem Zakładu Masażu Leczniczego na Uniwersytecie w Berlinie. Tam publikował głównie w Berliner Klinische Wochenschrift jak również w Gazecie Lekarskiej wiele esejów o masażu, jest również autorem długiej serii artykułów o tej specjalności, włączając w to opis maszyny wynalezionej przez niego, leczącej skurcze pisarskie.
    W 1882 roku ogłasza swoją pracę na temat masażu pt. „Materiały do zagadnienia działania masażu na ludzi zdrowych” i otrzymuje stopień doktora medycyny.
    Zabłudowski z prof. Kronecker`em i Stirling`iem wykonywali doświadczenia na żabach, badając wpływ masażu na szybkość zmęczenia mięśni, drażnionych prądem faradycznym.
    Zabłudowski prowadził badania nad wpływem mięsienia całego ciała na przemianę materii i układ krążenia. Badanie wykazały, że przemiana materii zwiększa się znacznie w czasie trwania mięsienia (Dysser. Peters. 1882), a napięcie naczyń krwionośnych zmniejsza się zasadniczo, a ciśnienie krwi zwiększa się w poddanej mięsieniu części ciała (Deut. Med. Ztg. 1884). Jako pierwszy zwrócił uwagę, iż zmęczony mięsień pod wpływem mięsienia daleko prędzej przychodzi do równowagi, niż w zwykłych warunkach, jak również, że mięsienie zwiększa siłę skurczu, wywołanego za pomocą prądu przerywanego. Zabłudowski wraz z Reibmayer´em dowiedli, iż pod wpływem mięsienia w mięśniu pojawiają się prądy elektryczne oraz że mięsień poddany mięsieniu może dłużej, niż przed tem, pracować bez zmęczenia.
    Autor oryginalnej metody masażu, cieszącej się dużą popularnością w ówczesnej Europie, ogłoszonej w trzech językach: polskim, niemieckim i rosyjskim. 16.08.1884 roku na 8 Międzynarodowym Zjeździe Lekarzy w Kopenhadze Zabłudowski wygłosił referat pt. „Uwagi ogólne o mięsieniu (masażu) w chirurgii, jego zastosowanie i technika”, dzięki czemu masaż był traktowany na równi z innymi działami wiedzy lekarskiej na poziomie akademickim.
    W 1886 r. otrzymał tytuł profesora masażu na Uniwersytecie Berlińskim.
    W 1904 r. wydaje książkę pt. „Technika masażu” (Technique du massage), która odzwierciedlała aktualny stan wiedzy naukowej z zakresu masażu. W publikacji tej podaje własną definicję miesienia, etymologię słowa massage (mięsienie, mieszanie, masaż), przedstawił główne techniki mięsienia (oklepywanie, wibracje, rozcieranie, rozcieranie właściwe, ugniatanie, wałowanie, gładzenie, ucisk, głaskanie). Autor zalecał łączenie poszczególnych technik masażu, zalecał skojarzenie mięsienia z gimnastyką bierną i czynną, z ćwiczeniami specjalnymi, symetrycznymi, wahadłowymi, oporowymi, swobodnymi i wielokrotnie powtarzanymi. Podał zasady i warunki stosowania masażu i automasażu oraz sposoby masowania aparatami przenośnymi i na stałe zamocowanymi. Opracowanie zawiera 80 rycin przedstawiające masaż poszczególnych części ciała.
    01.12.1906 r. w Gazecie Lekarskiej nr 47 w rubryce nekrologi została zamieszczona informacja następującej treści: „w Berlinie zmarł Zabłudowski, tytularny profesor masażu, współpracownik Gazety Lekarskiej”.

    Źródło:

    • Leszek Magiera „Historia masażu w zarysie” 2007
    • Leszek magiera „Leksykon masażu i terminów komplementarnych” 2008
    • www.leksykonmasazu.pl 2012
  • Zespół Guillaina-Barrégo

    Zespół Guillaina-Barrégo to najczęściej występująca nabyta polineuropatia, czyli choroba polegająca na uszkodzeniu nerwów obwodowych i czaszkowych. Zapadalność wynosi ok. 1.5-2 osób na 100 000 populacji na rok, czyli w Polsce rocznie może zachorować nawet 760 osób.
    Choroba ta może się pojawić na każdym etapie życia, w równym stopniu u mężczyzn i kobiet. Ryzyko zachorowania rośnie jednak z wiekiem i u dzieci jest stosunkowo małe.
    Śmiertelność wynosi zaledwie 5%, co jest zasługą przede wszystkim oddziałów intensywnej opieki medycznej. Przyczyną zgonu są najczęściej niewydolność oddechowa lub ciężkie zaburzenia autonomiczne (tzw. burza wegetatywna). Zwykle zespół Guillaina-Barrégo ma charakter choroby jednofazowej, choć niekiedy występują nawroty.
    W zespole Guillaina-Barrégo wyróżnia się dwie postaci choroby:
    klasyczną (AIDP – acute inflammatory demyelinating polyneuropathy) – ostrą zapalną demielinizacyjną polineuropatię, mogącą przekształcić się w postać wtórnie aksonalną, co znacznie pogarsza rokowania oraz  pierwotnie aksonalną.

    więcej czytaj - TU

  • Zespół Sudecka

    Zespół Sudecka to choroba, która doprowadza do stopniowego zaniku (dystrofii) mięśni i ubytku kości. Niewyleczona na czas może doprowadzić do upośledzenia chorej części ciała, a dalej do kalectwa. Na jej rozwój narażone są przede wszystkim osoby po złamaniach kości, urazach stawów czy odmrożeniach. Rzadki zespół chorobowy, charakteryzujący się bólem i obrzękiem kończyny połączony z zaburzeniami krążenia w obrębie tejże kończyny, zmianami troficznymi skóry i osteoporozą w obrębie zajętej kończyny.

    Inaczej - Kompleksowy zespół bólu regionalnego (ang. complex regional pain syndrome), zespół algodystroficzny, zespół odruchowej dystrofii współczulnej, zespół ramię-ręka, kauzalgia.

  • Zespół kanału de Guyona

    W kanale de Guyona, który jest utworzony przez:

    • troczek zginaczy,
    • więzadło grochowato-haczykowat
    • i rozcięgno dłoniowe

    przebiega tętnica łokciowa wraz z nerwem łokciowym. Ucisk nerwu łokciowego może być spowodowany:

    • infekcjami
    • ganglionami
    • urazami,
    • wadami anatomicznymi
    • zew. uciskiem, np: przewlekłymi uszkodzeniami spowodowanymi długotrwałymi, jednostajnymi uciskami/naciskami.

    OBJAWY: typowe - zaburzenia czucia po stronie łokciowej IV i V palca oraz mm. kłębika.

    Leczenie jest w zasadzie tylko operacyjne.
     

Ilość liter alfabetu: 17, ilość haseł: 60, synonimów: 0, powiązanych haseł: 0