Serwis Masażysta - portal dla masażystow - serwis branży masażystow - wszystko o masażach

Praca ta została wykonana na Uniwersytecie Medycznym w Miami w „ Touch  Research Institute”. W Badaniu wzięło udział 24 dorosłe osoby ( w tym 13 kobiet) z bólem dolnego odcinka kręgosłupa trwającym przynajmniej przez ostatnie 6 miesięcy. Wszyscy badani byli świadomi przystępowania do badań i wyrazili zgodę na ich przeprowadzenie. Badani byli podzieli na dwie grupy; jedna poddawana terapii masażem oraz drugą poddawaną terapii relaksacji mięsni. Kryteriami wykluczającymi z badań były : bóle spowodowane złamaniem kręgów, degeneracją lub przepukliną krążków międzykręgowych; pacjenci po zabiegach chirurgicznych w leczeniu tego rodzaju bólu, pacjenci po powikłaniach związanych z nerwem kulszowym,
Średnia wieku badanych to 39,6 lat (SD= 15.2).
Charakterystyka grupy badawczej przedstawiona jest w tabeli nr.1

Grupa poddawana masażowi odbywała sesje masażu 2 razy w tygodniu po 30 min przez 5 tygodni. Sesja masażu składała się z technik głaskania pleców wzdłuż i w poprzek, ugniatania, rozcierania mięśni przykręgosłupowych i mięśni okolicy obręczy biodrowej. Te same techniki stosowane były przy masażu kończyn dolnych. Masaż obejmował także obręcz barkową, powłoki brzuszne i przednia stronę kończyn dolnych.
Grupa poddana relaksacji była grupą kontrolna w tym badaniu. Uczestnicy tej grupy zostali poinstruowani jak wykonywać relaksacje poszczególnych grup mięśniowych począwszy od mięśni kończyn górnych twarzy, pleców kończyn dolnych i obręczy barkowej.

Tabela nr. 1  Charakterystyka grupy badawczej zakwalifikowanej do badania i poddanej masażowi i relaksacji 
 Grupa poddana masażowi Grupa poddana relaksacji

Sesje trwały również 30 min, 2 razy w tygodniu przez 5 tygodniu. Ponadto uczestnicy tej grupy co tydzień byli kontrolowani w celu oceny jakości wykonywania ćwiczeń.
Do oceny efektów terapii autorzy użyli róznych skal badawczych w celu oszacowania natężenia stresu, bólu i zakresów ruchu przed i po sesjach leczniczych:

a. Skala nastroju i skala depresji ( POMS- Profile of mood states depresion scale). Skala ta zawiera 19 określników wskazujących nastrój depresji w 5-stopniowej skali używając takich określeń jak smutek czy przygnębienie.
b. Skala niepokoju, lęku ( State ankiety investory- STAI) – skala ta została sporządzona aby określić poziom lęku. Zawiera 20 podpunktów , które opisują odczucia w momencie ciężkiego stanu. Określniki użyte w tej skali charakteryzują stany takie jak „ czuję się nerwowo” do takich jak „ jestem spokojny”. Skala ta wzrasta w odpowiedzi na stres i maleje gdy pacjent jest zrelaksowany.
c. Skala bólu w/g McGill’a ( Short-form McGill Questionnaire) – kwestionariusz ten zawiera 11 pytań dotyczących sensorycznego odczuwania bólu w którym 0 oznacza brak bólu 1 to ból średni, 2 średnio-duży, 3 to ból ciężki.
d. Skala bólu VITAS (Visual analoque scale) – skala ta polega na ocenie wzrokowej pacjenta. Jest to 10-stopniowa skala, gdzie 0 oznacza szczęsliwą, uśmiechnięta twarz pacjenta, a 10 oznacza smutna, „skrzywioną twarz”.
e. Zakres ruchu – w ej skali brane było pod uwagę długość kręgosłupa w staniu mierząc od kręgu C7 do L1 (mierzona w cm). Ocena była dokonywana poprzez zgięcie tułowia w przód wykonywane w granicach możliwości pacjenta bez objawów bólowych. W tej pozycji mierzona była ta sama odległość, a różnica oznaczana była jako zakres ruchu. Badanie zostało tez przeprowadzone w analogiczny sposób jak poprzednie z tym, że pacjent miał wykonać skłon maksymalnie jak potrafi nawet z pojawiającymi się objawami bólowymi.

Poszczególne próby były wykonywane pierwszego i ostatniego dnia przed i po terapii w obu grupach badawczych. Poszczególne wyniki przedstawione są w tabeli nr 2.